دستنوشته هاي شبانه

عده اي از آدم ها؛ مانند سلسله جبال سرد و يخ زده ؛ از پژواكِ بلند درد آدم هاي ديگر به خود مي بالند ، طبيعت كوهستاني اين آدم ها ، فرصت بالا رفتن را تهديد به ناله و التماسِ صعود را به انجمادي كُشنده تبديل كرده است ؛ خدا كند كه با آفتاب پشت ابرها آب شوند تا زندگي در اين حوالي؛ نفسي بكشد ... دستنوشته هاي شبانه عليرضا

دستنوشته هاي شبانه...

هر آدمي همراهِ بار امانتي به دنيا مي آيد او با خود وبلاگ كلمات کلمه ي از پيام هستي را حمل مي كند قرار بود واژه ها در هم تنيده شوند و وبلاگ اعجاز کلمه كتاب در رسم حيات جاري گردد ؛ اگر نوشته ي زندگي هاي ما گُنگ است اگر همي دستنوشته هاي شبانه...

وبلاگ بازار کلمه بي وبلاگ رونق کلمه آخر عمرت ؛ لگد مال مشتريان بي بركت مي شود اگر امروز فخر فروشي و محبت نخري ، اگر امروز حافظه ي دكان دلت انبار غرور شود ؛ وقتي پير شوي تراشه ي ذهنت بجز واژه ي آه و اي دادِ بي داد حرف تازه دستنوشته هاي شبانه...

"در وبلاگ ميان کلمه اين همه صدا، حرفهاي مرا هم بشنو"

اين بهترين انتخاب من براي آغازِ آخرين نامه اي بود كه بالاي صفحه اش ؛ بجاي به نام خدا نوشتم

در اين بحران سختِ خستگي و بي وابستگي و عطش ؛ شنيده شدن از بين اين همه صدا و لا به لاي انبوهي از تصاوير شطرنجيِ روزگار؛

مقدمه هر كار است

براي همين ، مقصودِ من از آن نوشته ي بالا

همان به نام خداست ... دستنوشته هاي شبانه عليرضا riyets

دستنوشته هاي شبانه...